Definicje Pielęgniarstwa. Pielęgniarstwo jako zawód, służba, dyscyplin praktyczna oraz profesja. Pielęgnowanie profesjonalne.

Pielęgniarstwo wg Poznańskiej S. - 1989

Pięlęgniarstwo to termin wieloznaczny używany w takich znaczeniach, jak: szeroko rozumiana działalność zarówno w zakresie kształcenia, jak doskonalenia zawodowego pielęgniarek, system organizacyjny tych działań, zespół działań profesjonalnych, składowa cześć pojęcia ochrony zdrowia z jej różnorodną problematyką, techniką, sztuką, wiedzą, nauką”

Pielęgniarstwo wg Górajek-Jóźwik - 2001

Pielęgniarstwo to działalność praktyczna pielęgniarki realizowana na rzecz osób, rodzin, innych grup ludzi oraz dyscyplina naukowa (nauka o pielęgniarstwie), która opisuje i wyjaśnia zjawiska przyczyniające się do rozwoju teorii i praktyki pielęgniarskiej„.

Zawód

Zawód to system czynności czy prac, który jest wewnętrznie spójny, skierowany na wytwarzanie jakiegoś przedmiotu czy usług zaspokajających określone potrzeby. Wymaga określonego zakresu wiedzy i umiejętności, wykonywany systematycznie, stanowiący podstawę zajmowania określonego miejsca w strukturze społecznej”. /Szczepański J.: Socjologia zawodów. Warszawa 1965/.

Pielęgniarstwo jako zawód

Pielęgniarstwo jako zawód – zespół czynności wyuczonych/kwalifikacje; ich stałe lub względnie stałe wykonywanie; Otrzymywanie za to wynagrodzenia zapewniającego środki utrzymania:
  • wymaga przygotowania,
  • wymaga określonego czasu pracy,
  • wyznacza miejsce w społeczeństwie (prestiż, autorytet),
  • kształtuje osobowość,
  • wyznacza rolę społeczną,
  • wprowadza człowieka w rodziny zawodowe,
  • narzuca styl życia,
  • tworzy wzorce,
  • należy do grupy zawodów opiekuńczych.

Zgodnie z zapisami ustawy o zawodzie z 1996 r. wykonywanie zawodu pielęgniarki polega na udzielaniu przez osobę mającą kwalifikacje, świadczeń:

  • pielęgnacyjnych,
  • zapobiegawczych,
  • diagnostycznych,
  • leczniczych,
  • rehabilitacyjnych,
  • z zakresu promocji zdrowia.

Pielęgniarstwo jako służba

  • Służenie innym w celu zapobiegania chorobom, dodawania otuchy w sytuacjach stresowych na krawędzi życia i śmierci, cierpiącym, okaleczonym.
  • Służba, która polega na troszczeniu się o zdrowie tych ludzi, którzy nie są w stanie zapewniać sobie samoopiekowania się w sposób ciągły, tzn. wtedy,  gdy samoopiekowanie wymaga od nich zbyt wielu różnych aktywności (ilość), albo gdy sami nie potrafią sobie zapewnić takiej opieki, jakiej potrzebują, ze względu na jej jakość w procesie rozwoju lub terapii.

Pielęgniarstwo jako dyscyplina praktyczna

Pielęgniarstwo jako dyscyplina praktyczna powstaje dzięki rozwojowi wiedzy pielęgniarskiej. D. Orem wyróżnia dwa typy aktywności w praktyce pielęgniarskiej:
  • aktywności określające – są podejmowane dla celów rozpoznania potrzeb zdrowotnych pacjenta
  • aktywności produktywne – dotyczą podejmowania różnych decyzji, istotnych dla zapewnienia takiej pomocy, jaka jest mu potrzebna (planowanie, realizowanie planu, ocenianie działania)
Aktywności te wymagają od pielęgniarki wiedzy, sprawności technicznych, uwzględniania w nich kontekstu społecznego. Postępowania zgodnie z określonymi zasadami, standardami profesjonalnymi oraz uwzględniania relacji międzyludzkich.

Profesja

Profesja to zawód wymagający osiągania wysokiego poziomu sprawności umysłowych, wiedzy naukowej, wysokiego poziomu doświadczenia. Zawód ten cechuje autonomia. Profesjonaliści spełniają misję w społeczeństwie, chroniąc jego największe wartości.

Pielęgniarstwo jako profesja:

  • pełnienie służby społecznej o istotnym znaczeniu dla ludzkiego zdrowia,
  • dysponowanie zasobem wiedzy specyficznie pielęgniarskiej,
  • podejmowanie badań naukowych,
  • zapewnienie wszechstronnej edukacji na poziomie akademickim, umożliwiającej zdobywanie wysokich kompetencji pielęgniarskich,
  • zapewnienie doskonalenia zawodowego przez całe życie,
  • zapewnienie rozwoju naukowego i uzyskiwania stopni naukowych,
  • posiadanie własnego kodeksu etyki zawodowej,
  • wysoki poziom autonomii profesjonalnej – pielęgniarki same nadzorują i oceniają własną praktykę, poprawiają jej jakość, prowadzą kształcenie,
  • aktywny udział w zespołach interdyscyplinarnych,
  • aktywne funkcjonowanie organizacji pielęgniarskich.
Proces profesjonalizacji pielęgniarstwa rozpoczęła F. Nightingale – opracowaniem jego szerokiej koncepcji i zapoczątkowaniem szkolnego przygotowania do tego.

Pielęgnowanie profesjonalne

Pielęgnowanie profesjonalne to sprawowanie opieki pielęgniarskiej opartej nie tylko o podstawową i specjalistyczną wiedzę naukową (medyczną, psychologiczną, socjologiczną, filozoficzną) lecz również powołanie uwarunkowane wewnętrzną siłą i motywacją pielęgniarki. To samodzielne podejmowanie odpowiedzialnych i autonomicznych decyzji dotyczących pielęgnowania odwołującego się do zasad etyki zawodowej. 
Pielęgniarstwo to profesja, w której dopełniają się humanistyczne transakcje, np. dawania i brania.

Pielęgniarka profesjonalistka

Pielęgniarka profesjonalistka to myślący praktyk, który musi dokonywać wyborów, podejmować szybkie decyzje w różnych złożonych sytuacjach zawodowych, poprzez proces kształcenia przygotowany do krytycznego (refleksyjnego) myślenia – w odniesieniu do przyswajanej wiedzy, rozwijanych umiejętności, własnych osiągnięć i braków w rozwoju pielęgniarskim.
Pielęgniarka profesjonalistka to kompetentny praktyk, o czym stanowią: opiekuńczość, podejmowanie decyzji, komunikowanie, przewodzenie, zarządzanie oraz współdziałanie.

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.