Proces krzepnięcia krwi. Hemostaza

Wynaczynienie – wydostanie się krwi poza naczynie krwionośne.

Krwotok – wydostanie się dużej ilości krwi poza naczynie krwionośne.

Krwotok wewnętrzny – wydostanie krwi do tkanek (np. krwiak) i przestrzeni między narządami.

Krwotok zewnętrzny – wydostanie krwi poza skórę lub śluzówki.

Hemostaza – reakcja organizmu mająca na celu powstrzymanie krwotoku.

Reakcja hemostazy obejmuje:

  1. Skurcz naczyń krwionośnych w miejscu zranienia. Następuje to na wskutek: podrażnienie receptorów czuciowych oraz na wydzielania serotoniny przez płytki krwi.
  2. Agregację płytek krwi – czyli gromadzenie się i zlepianie płytek krwi w miejscu zranienia (we włóknach kolagenowych na brzegu rany oraz śródbłonka)
  3. Krzepnięcie krwi (powstanie skrzepu – czopu płytkowego) – zespół reakcji powodujących zmianę konsystencji z płynnej na stałą.  

 

 

Proces krzepnięcia krwi:

Proces krzepnięcia krwi jest procesem wieloetapowym. Uczestniczą w nim czynniki krzepnięcia krwi będące proenzymami oraz jony wapnia.Uszkodzona tkanka uwalnia związki, które aktywują czynnik III i VII krzepnięcia krwi. Czynniki te aktywują następne na zasadzie kaskady.

1. Następuje zamiana nieczynnej protrombiny w czynną trombinę, przy udziale enzymu trombokinazy oraz jonów Ca2+ jako koenzymu.

Protrombina (nieczynna) ——> trombina (czynna)

2. Trombina katalizuje reakcje polimeryzacji fibrynogenu we włókna fibryny. W ten sposób powstaje skrzep.

fibrynogen —–> włókna fibryna

3. Po zagojeniu rany skrzep ulega retrakcji (obkurczeniu)  i fibrynolizie (rozpuszczeniu) i zostaje zastąpiony nowym rodzajem tkanki. 

Ściągnij post w formacie pdf 

[Kliknij na obrazek powyżej]